- obegriplig
- obegriplige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- obegriplig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegriplig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- obegripligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- obegripligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obegripligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obegripligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)