- norsk
- norsk
- norskt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- norska
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- norskare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- norskaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- norsk
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- norska
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (norskt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (norskt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- norskast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- norskt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norskaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- norskast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norskaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- norsk
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norska
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- norske
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- norskare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- norskast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (norskt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- norskare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- norsks
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- norskens
- genitiv · bestämd · utrum · singular
- norsken
- grundform · bestämd · utrum · singular
- norskarna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- norskar
- grundform · obestämd · utrum · plural
- norsk
- grundform · obestämd · utrum · singular
- norskars
- genitiv · obestämd · utrum · plural
- norskarnas
- genitiv · bestämd · utrum · plural