- munter
- munter
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- munter
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- muntrare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- muntert
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- muntert
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- muntert
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- muntra
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- muntert
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- muntre
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- muntrare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- muntraste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- muntrare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- muntraste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- muntra
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- muntert
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- muntra
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- muntrare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- muntraste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- muntrast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)