- manlig
- manligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- manligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- manligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- manligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- manligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- manligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- manlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- manligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- manligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- manligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- manlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- manligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- manligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- manligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- manligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- manligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- manliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- manlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- manligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- manligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)