- lurig
- lurigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- luriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lurige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lurig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- luriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- lurig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- luriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lurigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- lurigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- lurigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lurigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)