- lindrig
- lindrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (lindrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- lindrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- lindrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (lindrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lindriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lindriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (lindrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lindrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- lindrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)