- larvig
- larvigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- larvig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- larvige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- larviga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- larvigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (larvigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- larvig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- larviga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- larvigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- larviga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (larvigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- larvigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (larvigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- larvigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- larvigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)