- kuslig
- kusligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kusliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- kusliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- kuslige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kusligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kusliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- kusligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (kusligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kusligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (kusligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kuslig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kusligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kusligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kusligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kusligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kuslig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (kusligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kusligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kusligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)