- kunnig
- kunnigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kunnigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kunniga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (kunnigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunniga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (kunnigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (kunnigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kunniga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kunnigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kunnigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kunnigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)