- konservativ
- konservativa
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (konservativt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- konservativare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativ
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativ
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (konservativt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- konservativt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (konservativt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konservative
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativa
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konservativt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konservativa
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)