- konjunktiv
- konjunktiv
- konjunktiv
- grundform · obestämd · neutrum · plural
- konjunktiven
- grundform · bestämd · neutrum · plural
- konjunktivs
- genitiv · obestämd · neutrum · singular
- konjunktivet
- grundform · bestämd · neutrum · singular
- konjunktiv
- grundform · obestämd · neutrum · singular
- konjunktivs
- genitiv · obestämd · neutrum · plural
- konjunktivens
- genitiv · bestämd · neutrum · plural
- konjunktivets
- genitiv · bestämd · neutrum · singular
- konjunktivens
- genitiv · bestämd · utrum · singular
- konjunktivernas
- genitiv · bestämd · utrum · plural
- konjunktiver
- grundform · obestämd · utrum · plural
- konjunktiv
- grundform · obestämd · utrum · singular
- konjunktiven
- grundform · bestämd · utrum · singular
- konjunktivs
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- konjunktivers
- genitiv · obestämd · utrum · plural
- konjunktiverna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- konjunktiva
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- konjunktivt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konjunktiv
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (konjunktivt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konjunktiva
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- konjunktiva
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konjunktivt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konjunktiv
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)