- knivig
- knivigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kniviga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (knivigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knivigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kniviga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- knivigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (knivigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knivig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- knivigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kniviga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knivige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- knivigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knivig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (knivigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)