- knagglig
- knaggligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knagglig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (knaggligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (knaggligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knaggligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knaggligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (knaggligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knagglig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knaggligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knaggliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)