- känslosam
- känslosammaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosammare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosammast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosamma
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- känslosamme
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosamt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- känslosammast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosam
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosamt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosamma
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- känslosam
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosammare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosamt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosammare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosamma
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosammaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- känslosamt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- känslosamt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)