- jordig
- jordig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jordig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- jordigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (jordigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (jordigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- jordigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jordige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jordiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jordigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jordigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- jordiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (jordigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)