- jalig
- jaligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- jaliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- jalige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jaliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- jalig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- jaligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- jalig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- jaliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- jaligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- jaligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)