- irritabel
- irritablaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (irritabelt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- irritabla
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- irritable
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- irritablare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- irritabelt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- irritablare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- irritabel
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- irritabla
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- irritabla
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (irritabelt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritabelt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (irritabelt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- irritablare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- irritablaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- irritabel
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- irritablare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- irritablare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- irritablast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)