- instabil
- instabilare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabila
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- instabila
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- instabilast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- instabila
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- instabil
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- instabil
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- instabilaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- instabile
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- instabilare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- instabilt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)