- harig
- harigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- harigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- harigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- harigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- harigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (harigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- harigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- harigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (harigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (harigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- harigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hariga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- harigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- harigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- harig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- harig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- harigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- harige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- harigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hariga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hariga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- harigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- harigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- harigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- harigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)