- hånfull
- hånfullt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfulla
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- hånfullt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfulle
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfulla
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfull
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfulla
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfull
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hånfullare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hånfullaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hånfullare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hånfullare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)