- grundlig
- grundligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- grundlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- grundlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grundlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- grundligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grundliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- grundligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grundliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- grundligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- grundligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grundligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)