- grinig
- grinigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (grinigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- grinigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (grinigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grinigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- griniga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (grinigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grinigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grinige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- grinigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grinig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grinig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- griniga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- grinigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- grinigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- grinigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- griniga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- grinigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)