- frusen
- frusen
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (fruset)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- frusne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frusna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- fruset
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frusnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (fruset)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- frusnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- frusna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- frusnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frusnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frusen
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frusna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (fruset)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- fruset
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frusnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- frusnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frusnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)