- frikostig
- frikostigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- frikostigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- frikostigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- frikostigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- frikostigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- frikostig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)