- folklig
- (folkligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- folklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- folkliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- folkligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- folkligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- folkligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (folkligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- folkligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- folklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- folkliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- folkliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- folkligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- folkligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- folkligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- folkligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (folkligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)