- flack
- flack
- flackare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (flackt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flackare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flackaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- flackare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flackare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flacka
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- flackast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- flacka
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- flackaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- flack
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flackt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flackast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flackare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (flackt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flackare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- flackt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flackare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (flackt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flack
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flackast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flacka
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- flack
- grundform · obestämd · utrum · singular
- flackarnas
- genitiv · bestämd · utrum · plural
- flacken
- grundform · bestämd · utrum · singular
- flackar
- grundform · obestämd · utrum · plural
- flackars
- genitiv · obestämd · utrum · plural
- flackarna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- flacks
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- flackens
- genitiv · bestämd · utrum · singular