- finurlig
- finurligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- finurlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- finurlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- finurliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- finurliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- finurligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- finurliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- finurligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- finurlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- finurligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- finurligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)