- förståndig
- förståndigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- förståndig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- förståndigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- förståndigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förståndigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- förståndiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)