- dysfunktionell
- dysfunktionellaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionella
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionella
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionell
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionella
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionell
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dysfunktionellare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dysfunktionellare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)