- dyrbar
- dyrbarare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- dyrbarast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (dyrbart)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbaraste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- dyrbarast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbare
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbarast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbara
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbarare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbarare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbart
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbaraste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbar
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbarare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (dyrbart)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbaraste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbar
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbart
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbara
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- dyrbarare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbarare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbarare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dyrbarare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dyrbara
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (dyrbart)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)