- duktig
- (duktigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- duktig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (duktigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- duktige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- duktig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (duktigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- duktiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- duktiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- duktigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- duktiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- duktigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)