- duglig
- dugligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- dugliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- duglige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- duglig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dugliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- dugligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (dugligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (dugligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- duglig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (dugligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- dugligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- dugligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- dugliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- dugligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)