- bristfällig
- bristfälliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bristfälligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- bristfälligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfällige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (bristfälligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bristfälligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfällig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfällig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bristfälligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bristfälliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)