- besvärlig
- besvärligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- besvärliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- besvärligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- besvärligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- besvärligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- besvärligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)