- beskedlig
- beskedligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- beskedlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- beskedlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- beskedligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- beskedligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- beskedligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)