- barnslig
- barnsligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- barnsligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- barnslig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnslig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- barnsligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- barnslige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- barnsliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- barnsligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)