- abrupt
- abrupt
- abrupta
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abrupt
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- abrupt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- abruptare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupta
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- abrupt
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abruptare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abrupta
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- abrupte
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- abruptare
- komparativ
- abrupt
- positiv
- abruptast
- superlativ